Page content

Ga jij het aan met jezelf?

Ga jij het aan met jezelf?

 

Ga jij het aan met jezelf?

Ik wil het graag hebben over jou. Wie ben jij op dit moment als persoon? Ben je er blij mee hoe je jezelf manifesteert? Ben je happy met wat je doet? Met de mensen om je heen? Met jouw energie? Met hoe je met dingen omgaat op dit moment? Laat je je meevoeren in de waan van de dag of kies je bewust voor elke stap die je zet?

Verantwoordelijkheid nemen

Iedereen is anders en gaat anders met situaties om. Dat is helemaal perfect en goed maar de ham-vraag daarbij is: neem jij verantwoordelijkheid voor jouw situatie? Échte verantwoordelijkheid?

Soms is het namelijk heel fijn om je kop in het zand te steken. Te denken dat alles vanzelf wel weer goed komt. Maar in de meeste gevallen moet je er zélf iets voor doen, wil het ‘goed komen’.

Een paar voorbeelden:

De Duiker

De duiker is degene die liever naar de ander wijst en duikt voor zijn of haar eigen verantwoordelijkheid voor wat er gebeurd is. Het is de schuld van het bedrijf, de manager, ouders, partner, de maatschappij en noem maar op. Het is ieders schuld behalve van de persoon zelf. Ook wel de slachtofferpositie genoemd.

Het nemen van verantwoordelijkheid is stap 1 in het herstel proces. Want als je verantwoordelijkheid neemt, leiderschap neemt, betekent het dus ook dat je er zélf iets aan kunt doen. En dat is goed nieuws!

De Opgever

Dit is de persoon die wel ziet dat hij of zij zelf (een deel van) de verantwoordelijkheid draagt, maar daardoor zakt de moed ook meteen in de schoenen. O jeeeeeee, hoe moet ik dit in godsnaam aanpakken. Dit is zo groot, dat deze persoon bevriest en vervolgens niet in actie komt.

De kunst is om een andere bril op te zetten!

Welke bril draag jij?

De bril waardoor je kijkt, maakt dat je juist de mogelijkheden of juiste de beren op de weg ziet. Either way het wordt in mijn optiek een self-fulfulling prophecy.

Denk maar eens aan dat je besloten had om iets te kopen en vervolgens dat item overal maar dan ook overal ziet opduiken. Je hebt de bril opgezet van dit item, et voilà!

Mindset is everything

De mindset van bijvoorbeeld ‘O jee, ik kan dit helemaal niet’, maakt dat je sneller opgeeft, letterlijk de oplossing niet zien als deze voor je neus staan. Etc etc.

De mindset van bijvoorbeeld ‘ik vind precies de juiste hulp in mijn herstel’, maakt dat je de kansen en mogelijkheden ziet. Dat je gefocust bent om dit te vinden.

Kan je het letterlijk het verschil voelen in je lichaam? Hoe voelt het als je het eerste (beperkende) perspectief aanneemt? En hoe voelt het als je het (open) perspectief aanneemt?

Waar kies jij voor?

Terug naar jou. Waar kies je voor? Voor werk perspectief? Voor verantwoordelijkheid of slachtofferschap? En als je het antwoord voor jezelf helder hebt, welke stap ga je vervolgens zetten?

Wil jij jouw batterij definitief opladen?

Meld je aan voor het 60 dagen online programma van Recharge Your Battery. Pak nu jouw kans om echt je verantwoordelijkheid te nemen voor jouw herstel. Lees hier alles over het Recharge your Battery programma

Of schrijf je direct in!

 

Kan jij helemaal jezelf zijn?

Kan jij helemaal jezelf zijn?

Kan jij helemaal jezelf zijn?

Gisteren had ik een mooi gesprek met mijn business coach (ja, ik heb ook een coach, twee zelfs ;)). Ons gesprek ging over jezelf zijn. Over 100% jezelf zijn. Zoiets simpels eigenlijk, jezelf zijn, maar o zo moeilijk.

De metaforische jas

We hebben in onze maatschappij vaak de metaforische niet passende jas of eigenlijk verschillende laagjes kleding aangetrokken die ons niet past. De ene persoon heeft het metaforische clownspak uit de kast getrokken om zichzelf te maskeren en grappig ‘te doen’ terwijl diegene zich wellicht helemaal niet vrolijk voelt. De ander draagt heel veel lagen wijde kleding om te verbloemen hoe hij/zij er écht uitziet. Allemaal om onszelf onderbewust te beschermen tegen de grote boze buitenwereld.

Hoe voel je je echt?

Maar hoe voelt alles wat je aangenomen en aangetrokken hebt, echt? Past die jas je wel? Of heb je hem aangetrokken omdat het zo hoort? Je dit geleerd hebt van jouw ouders of leraren? Sta je überhaupt wel eens stil of de jas wel écht van jou is? De hamvraag: ben jij echt helemaal jezelf?

Anders voelen

Ik heb mij vaak anders gevoeld. Anders en onbegrepen. Niet bewust natuurlijk maar onbewust. Ik paste me heel vaak aan, aan wat ik dacht (en aanvoelde) wat de ander wilde. In al die jaren was ik hier steengoed in geworden en je zou bijna zeggen dat die jas me als gegoten zat. Maar als je dichtbij kwam dan had je gezien dat ik er niet vrij in kon bewegen. Dat het als een last drukte op mijn schouders en ik het droeg als een korset.

Herkenbaar?

Dit was een van de redenen van mijn burn-out zeven jaar geleden.

Eruit breken

Nu ben ik me hier steeds bewuster van. Ik merk aan mijn lichaam wanneer iets niet voor mij klopt. Ik kan er letterlijk buikpijn of hoofdpijn van krijgen. En nu is het weer tijd om weer een nieuw laagje uit te trekken. En wanneer ik dat gedaan heb, er is vaak nog een nieuw laagje wat niet echt past.

En er is ook iets anders. Elke keer als ik weer een laagje uit wil trekken is het ook eng… Alsof ik dan naakt voor een zaal mensen sta. Maar ja, die niet passende jas aanhouden is ook geen optie meer. Dus met de billen bloot 😉

Mensen zijn zo gek nog niet 😉

Hoe eng het ook voelt, het mooie is dat wanneer ik uiteindelijk het volgende kledingstuk uittrek, mensen dat als heel normaal vinden. Zij voelen namelijk allang al aan dat je niet helemáál jezelf was. Jezelf verstopte onder al die lagen. En mensen zien vaak nog veel beter wanneer je toneel speelt dan jij (en ik) zelf misschien doen.

Het is de kunst om laagje voor laagje deze niet passende kleding uit te trekken. Alle dingen die we denken dat de maatschappij of de omgeving van ons wil los te laten. Hoe eng het óók is. Oude patronen, gedachten en overtuigingen los te laten die maken dat we uit automatisme dat clownspak nog aantrekken.

Als je me echt zou kennen dan….

Om echt te zijn wie ik ben, om echt te zijn wie ik wil zijn moet (en wil) ik mijzelf ook helemaal laten zien voor wie ik ben. Zichtbaar zijn met dingen die ik eng vind. Dingen waarvan ik op een bepaald niveau nog een restje angst heb dat mensen het raar vinden. Want dit is precies de reden waarom ik me vroeger heb aangepast. De angst om niet geaccepteerd te worden voor wie ik ben.

Dus vooruit met die geit ;). De vraag die ze stellen bij het televisieprogramma Over de streep is: als je me echt zou kennen dan zou je weten dat ik een super gevoelig mens ben. Alles aanvoel van en bij anderen en dit ook bewust inzet in mijn business en in mijn coaching.

Dit was één van mijn volgende stappen om nog meer mijzelf te zijn en dit te laten zien. En jij, ben jij bereid om ook deze stap te zetten?

Jezelf écht leren kennen

Een van de belangrijkste stappen in het herstel proces van chronische stress, overspannenheid of burn-out is jezelf (opnieuw) te leren kennen. Wat vind je daadwerkelijk leuk. Past het metaforisch pak jou (nog) wel? Waar wordt je van binnen warm van? En welke stappen ga je daar vervolgens voor nemen?

Ofwel, de weg naar jezelf is de weg van herstel. De weg naar ‘het jezelf zijn’ is de weg van herstel.

Intussen heb ik daar heel veel mensen mee geholpen in mijn coaching en online programma’s en daar wil ik jou ook in begeleiden. Want dat gun ik jou ook! Weg met alle jassen die je niet meer passen, maar wel in een veilige bedding.

Aanstaande maandag begint het vier maanden coachingsprogramma Recharge your battery. Op weg naar jezelf, op weg naar een super energie op weg naar het leven wat daadwerkelijk bij jou past. Van hard werken naar hartswerken.

Ik loop deze vier maanden met jou mee om jou de spiegel voor te houden en nieuwe kleding uit te zoeken 😉

Lees alles over het programma, we starten aanstaande maandag 26 juni al!

 

 

Ben jij ook een alleskunner?

Ben jij ook een alleskunner?

 

online programma: beat your burn-out

 

Ben jij ook een alleskunner?

Ben jij ook een alleskunner? Of denk je dat je een alleskunner moet zijn? Iemand die overal goed in is en als je het nog niet kunt, het makkelijk aanleert?

Dit is het profiel dat in veel functies en organisaties gevraagd wordt. We worden gestimuleerd door onze omgeving en onze werkgever om al die skills te ontwikkelen. Veel bedrijven zijn ook echt op zoek naar het schaap met de 5 poten en als we de vijfde poot niet hebben, dan laten we er eentje groeien. We worden op een breed scala van skills beoordeeld en we worden gestimuleerd om ons breed te ontwikkelen.

Zo’n alleskunner was ik. In mijn oude werk, tijdens mijn studietijd en ook middelbare school, heb ik superveel skills ontwikkeld die ik allemaal inzette. Ik deed alles, ik kon alles, en nog op een hoog niveau ook. Maar ik was niet happy. En dat geldt voor veel mensen. Veel alleskunners.

Hoe zit dit nu precies?

Interne en externe motivatie

We halen iets goed kunnen en iets leuk vinden door elkaar. Iets goed kunnen staat meestal niet gelijk aan iets leuk vinden. Doordat we waardering van anderen krijgen, dénken we overigens wel dat we het leuk vinden en we geloven dit ook nog eens. Door deze waardering ontstaat een externe motivatie om dit gedrag te blijven vertonen. Maar waar is de interne motivatie gebleven?

Echte talenten en aangeleerde kwaliteiten

Veel van de skills die we ontwikkelen zijn aangeleerd en niet per sé echte talenten. Hoe maak je dan de onderscheiding tussen talenten en aangeleerde kwaliteiten?

Kijk eens naar jouw motivatie. Waarom doe je écht wat je doet? Is het omdat je gewaardeerd wordt om wat je doet, een goed salaris ontvangt of omdat je er zélf blij van wordt? Doe je het dus voor jezelf of doe je het voor anderen / voor iets wat buiten je ligt?

Jouw grooste talent

Je échte talenten zet je moeiteloos in. Het zijn de dingen die je als normaal beschouwt van jezelf, waar je niet over nadenkt. Dingen die waarvoor anderen vaak bij jou komen. En dé dingen die je vaak ook nog eens heel erg leuk vindt om te doen.

Wat vind je dan leuk

We zijn vaak de verbinding verloren met wat we leuk vinden en met waar we van binnen blij van worden. Als we met z’n allen die stroom meer zouden volgen. Er elkaar op aanspreken én het elkaar ook zouden gunnen. Dan zou de wereld er mijns inziens écht anders uitzien. Dan zouden bedrijven zich anders gaan organiseren, dan zou er meer vrijheid zijn, dan zou er écht naar de persoon gekeken worden en zou deze persoon zèlf ook voelen of iets klopt of niet.

De weg naar binnen

We zijn de weg naar binnen vaak vergeten en moeten deze vaak opnieuw ontdekken, met name als we stress ervaren of burn-out zijn. We zijn ook vergeten hoe mooi het daar is en dat daar de antwoorden voor het oprapen liggen.

En ja, het kost tijd en moeite om weer op dit pad te komen en de weg naar binnen te vinden. Het vergt dagelijkse oefening om de connectie te blijven maken. Je kunt het vergelijken met een mooie reis je die gaat maken. Het kost ook tijd en moeite om op die mooie eindbestemming te komen. Onthoud dat het altijd de moeite waard is, welk obstakel je ook tegenkomt of welke vertraging je ook oploopt.

De kracht van niets doen

Op een bepaald niveau ben ik nog steeds een alleskunner. Ook al ga ik er nu heel anders mee om. Ik focus me op waar ik echt goed in ben. Zet skills bewust in en besteed uit wat ik wel kán maar niet warm voor loop.

Ik ben erachter gekomen door even niets te doen, dat er een schat aan informatie vrijkomt. Door even niets te doen, kan je de weg naar binnen makkelijk weer vinden. Je interne batterij kan jeweer opladen. Door even niets te doen, kan je erachter komen welke skills je als alleskunner wilt loslaten en wat je echte talenten zijn. Want als je doet wat niet daadwerkelijk bij je past, ervaar je (bewust of onbewust) stress. En als je dit langer volhoudt dan goed voor je is, loop je regelrecht een burn-out in.

Dus ervaar je op dit moment ook stress, ben je overspannen of met een burn-out thuis en wil je de weg naar binnen weer ervaren? Lees dan hier alles over het Recharge your Battery programma. Laad je interne batterij weer op en vind jouw eigen weg naar binnen.

 

Kan jij je overgeven aan jouw burn-out?

Kan jij je overgeven aan jouw burn-out?

Overgave

Deze week ben ik ziek geworden. Iets wat totaal niet goed uitkomt en wat ik maar lastig te accepteren vind. Met name omdat ik er een belangrijke afspraak door moest afzeggen. En omdat ik er nogal stoer over deed dat ik al bijna 2 jaar niet ziek geweest was…

Overgeven aan het ziek zijn ging dus niet makkelijk en het is tegelijk het ENIGE wat ik nu te doen heb. Mezelf toestaan om helemaal niets te doen. Geen enkel mailtje te beantwoorden ook al heb ik jeukende vingers. Niet constant mijn tijdlijn op Facebook af scrollen (okay dit heb ik natuurlijk wel een paar keer gedaan ;)). Wat ik overigens sowieso een stuk minder doe sinds ik de Facebook app van mijn telefoon afgehaald heb. Pffff het valt me dus een stuk zwaarder dan ik dacht.

 

Het blijft bij je

Ik heb mijn burn-out al een hele tijd achter me gelaten, maar het is tegelijk iets wat bij mij blijft. Mijn lijf dwingt me om voor mijzelf te kiezen als mijn hoofd dat even vergeet. Ik word nog steeds keihard teruggefloten als ik teveel over mijn grenzen gegaan ben. En dat is okay. Het is ook een beschermingsmechanisme. Gelukkig voel ik het snel als ik ‘teveel’ doe. Soms is het over mijn grenzen gaan een bewuste keuze en is het niet erg. Maar het gevaar zit hem erin als dit onderbewust gebeurt en ik dus niet de keuze heb. Dus gewoon ga, zonder hiervoor een keuze te maken.

 

Het gevecht aangaan

Achteraf had ik het ziek worden kunnen zien aankomen. Ik had al een paar dagen ‘geen zin’. En ook de laatste keer yoga op zondag ging super moeizaam. Het goede gevoel wat ik daarna altijd heb, bleef uit. En hoppa, maandag voelde ik me niet lekker. Ik moet nu dus een paar dagen op de blaren zitten van alle inspanning van de afgelopen tijd. Alles wat los en vast zit vol snuiten, middagdutjes doen, goed voor mezelf zorgen en overgeven aan hoe ik me voel.
We zijn namelijk zo gewend om door te gaan. Het gevecht aan te gaan met het feit dat we ziek zijn. Dit gewoonweg niet willen accepteren.

 

Het brengt ook iets

Het grappig is dat ondanks dat ik niet zoveel doe, ik totaal niet stilsta. De mailtjes stromen binnen voor interviews, ik heb een legio aan ideeën en ik voel met name dat ik mijzelf aan het klaarstomen ben voor een groeispurt. Als een baby die ziek is omdat er een tandje doorkomt. Een soort plateau waar ik nu doorheen mag gaan breken.

 

Overgave aan je burn-out

Dit proces is ook helemaal vergelijkbaar met overspannenheid of burn-out zijn. Een totale reset van je systeem. Je lichaam en geest klaar stomen voor jouw volgende niveau. Maar daarvoor moet je het wél eerst accepteren waar je staat. Jezelf overgeven aan dat het zo is. Het accepteren van jouw situatie. Om vervolgens de stappen te gaan zetten die goed zijn voor jou in plaats van die je ondermijnen. Stappen die jou volledige unieke potentie tot bloei laten komen. Stappen naar een leven wat totaal bij je past. Stappen waar je voor de verandering blij van wordt, in plaats van dat ze als een opgave voelen.

YESS!! Finally uit de sleur; op naar vreugde, op naar creatie, op naar waar je hart van in vuur en vlam staat. Een constant gevoel van tevredenheid en voldoening door de dingen die je doet, elke seconde van de dag.

Wil jij daar NU de stappen voor gaan zetten? Ben jij er klaar voor om dit écht aan te gaan? Wacht dan niet langer meer. Kom nu in actie en neem contact met mij op. Ik ga je helpen om erachter te komen waar je hart van in vuur in vlam staat én ik ga je helpen om dit ook daadwerkelijk te bereiken!!

 

Jezelf zijn, hoe doe je dat?

Jezelf zijn, hoe doe je dat?

 

 

Jezelf zijn, hoe doe je dat?

Wanneer mensen vastlopen in hun werk of op andere levensgebieden, krijgen ze vaak het advies om op zoek te gaan naar zichzelf. Of krijgen ze zelf het idee om allerlei dingen te doen om zichzelf te vinden. Alsof het ‘zichzelf’ zich buiten hen bevindt en buiten henzelf gevonden kan of moet worden.

Het ‘jezelf vinden’ kan een dagtaak worden van dingen van jezelf moeten en dingen gaan doen. In plaats van het ‘moeten werken’ of ‘moeten doorgaan’ is dit moeten nu verplaatst naar het ‘jezelf moeten vinden’. We kunnen hier letterlijk jaren mee bezig zijn zonder dat de kern van het ‘probleem’ opgelost is. In dit geval hebben we alleen het aandachtsgebied verlegd.

 

Doing less

Het grappige is dat je eigenlijk juist minder moet en hoeft te doen. Het mag namelijk gewoon makkelijk gaan. Want als je helemaal jezelf bent: ken je dat gevoel? Gaat het dan makkelijk of moeilijk? Kost het je dan energie of geeft het je energie?

En begrijp me niet verkeerd hoor want het is super waardevol om er helemaal voor te gaan en alles ervoor te doen om jezelf terug te vinden. Dat heb ik ook gedaan. Maar de nuance ligt in het woordgebruik: jezelf terugvinden impliceert iets anders, dan op zoek gaan naar jezelf. Aan welke kant zit jij vaker?

“Je bént jezelf namelijk al!”

Dus in plaats van de aandacht naar buiten te richten. Mag je je aandacht naar binnen richten.

 

Wat is nou écht van jou?

In ons hele leven hebben we ons heel veel dingen eigen gemaakt. Dingen op onze schouders genomen die wellicht niet eens van onszelf zijn. Dingen aangeleerd vanuit school, studie of ouders zonder dat deze echt bij je passen. Je zou het kunnen zien als een schild om ons heen van gebruiken en gedragingen, die we als zware jas altijd met ons mee zeulen.

Ons leven is doorspekt met normen en waarden vanuit de maatschappij, culturele gebruiken, familietradities, ongeschreven regels van vriendengroepen etc. Vraag jij je wel eens af waarom je de dingen doet, zoals je deze doet? Wellicht zonder erover na te denken of omdat het nou eenmaal zo is?

Bewust en met name onbewust hebben we een hele berg van deze zaken in ons dagelijks leven meegenomen. Het zit in ons overtuigingssysteem. We verliezen onszelf in ‘hoe het hoort’ of ‘hoe we denken dat het hoort’. Vraag je je wel eens af of jouw INTERNE waarden dezelfde zijn als bijvoorbeeld de culturele waarden of de dingen die ‘nou eenmaal van je verwacht worden’.

 

Weer jezelf ZIJN

Weer helemaal jezelf worden, jezelf zijn, zit in mijn perspectief in het jezelf ontdoen van de dingen die niet (meer) bij jou horen. Dit kunnen dus normen en waarden zijn die voor jou niet (meer) kloppen, maar ook gedachten, gedrag en patronen die je niet meer dienen.

Het is NU tijd om die dikke zware jas uit te trekken. Je te ontdoen van de last en je daardoor een stuk lichter en vrijer te voelen!!

Wil jij NU een stap zetten in het loslaten van wat je niet meer dient en weer helemaal jezelf te ZIJN.

Als jij voelt dat je dit NU wilt, dan nodig ik je uit voor een vrijblijvend inspiratiegesprek. 30 minuten persoonlijk coaching met mij via Skype. Laat een berichtje achter en ik neem contact met je op.

like

Zorg er met 1 klik voor dat je geen nieuwe ontwikkelingen mist